Sarapiqui/Cahuita

Hoi hoi!

Even een berichtje vanuit de regen. Gisteren zijn we naar Sarapiqui gereden en onderweg gestopt bij een cacaoplantage. Deze was gelegen in het regewoud en eerst moesten we daar dus een stukje doorheen lopen. Het verzoek van de gids was wel om op de paden te blijven en een beetje bij elkaar te lopen. Er zaten namelijk nogal wat giftige beesten. Normaal zijn we redelijk eigenwijs maar na de eerste drie giftige slangen, zijn we toch maar met de groep meegelopen...

Bij de cacaoplantage kregen we een hele uitleg hoe men de beste chocalade maakt. Daarbij werd natuurlijk alles geproefd. We begonnen bij het proeven van de vruchten (smaakt naar lychee), de gedroogde en gebrandde cacaopitten (komt in de buurt van chocolade) en daarna de vloeibare chocolade (DE BESTE OOIT!!!). Alles puur natuur, alleen kaneel en suiker toegevoegd.

Na de wandeling terug door het regenwoud, zijn we doorgereden naar Sarapiqui alwaar we weer een "rustieke lodge" hadden. Inmiddels is ons duidelijk geworden dat dit een zeer eenvoudig onderkomen betekend...

Wel erg mooi gelegen, aan een modderpoel waar kaaimannen inzaten. Verder was er een mooie kikkertuin waar we eindelijk de langgezochte "blue-jeansfrog" hebben gezien. Venna is gaan raften terwijl Jet alle beestje op de foto heeft gezet.

Vervolgens een lange busrit naar Cahuita. Er was een aanrijding gebeurd op de tweebaansweg naar de kust dus we hebben stil gestaan totdat alles opgeruimd was. Cahuita is een echt Bob Marley-stadje. Er zijn vroeger veel gastarbeiders uit Jamaica naar toe gehaald dus we komen overal zeer indrukwekkende grote negers tegen. Cocktails in overvloed en overal de bekende Amsterdamse coffeeshoplucht...

Ook hier zitten we weer in een "rustieke lodge" een minuut of 15 wandelen naar het Nationale Park van Cahuita. Het park ligt aan het strand en na een korte wandeling door het park, zijn we lekker aan de zee gaan liggen. Beetje bijkleuren mocht inmiddels wel. Nou, dat is gelukt! Hoop dat we tegen de tijd dat we in Nederland aankomen, het rood een beetje bruin geworden is....

Wel erg mooi daar.

Vanavond hebben we een barbeque aan het zwembad met onze eigen groep. Morgen vertrekken we vroeg naar Panama. Over de grens gaan we met bootjes naar Bocas del Toro. Jullie lezen de avonturen wel weer!
Greetz,
Venna en Jet

Rincon de la Vieja/ Venna en Jet in de jungle en La Fortuna

Hé hallo!!!

We lopen een paar dagen achter maar dat heeft te maken met onze overvolle agenda (ja, ook hier...) en de beperkte internetverbinding. Vanuit Granada zijn we weer de grens met Costa Rica gepasseerd en naar Rincon de la Vieja gereden. Het resort lag erg afgelegen midden in de jungle. We kregen een houten lodge waar we helaas niet alleen in zaten. Op het dak zat een mierennest wat gelukkig ingespoten was met gif. Enkele mieren waren hier tegenop gewassen en de rest viel dood op Venna haar bed. Wel een geweldig uitzicht, midden in een tropische tuin met apen op het dak, spinnen, slangen, en hagedissen. 's Avonds hebben we met zaklampen door de tuin gelopen en onder andere deze vriend op de foto kunnen zetten. Best spannend, met name de beesten die je NIET ziet...

De volgende dag hebben we een paardrijtocht geboekt. De paarden stonden netjes gezadeld (westernzadel en tuig) op ons te wachten. Venna is voor het eerst met een beginnersgroep meegegaan en Jet met een iets meer gevorderde groep. In Nederland mag je als beginner een rondje in de bak waarbij je paard aan de teugel wordt vastgehouden. Hier ga je gewoon de bush in, over de gladde rotsen omhoog, en iets minder vaak in galop dan de gevorderde groep. We hebben beiden een geweldige tocht gemaakt van zo'n 3 uur, dwars door het nevelwoud. Een super ervaring. Wel met een hoop spierpijn maar dat was het dubbel en dwars waard.

De volgende dag zijn we naar La Fortuna gereden. Dit stadje staat bekend om de Arenalvulkaan, waar we vanuit ons huisje een geweldig zicht op hadden. De uitbarstingen zouden aan de andere kant te zien zijn dus daar hebben we ook braaf 2 uur op staan wachten in het donker. Kennelijk waren er te weinig kwartjes in de automaat gegooid want onze vriend spuugde nog geen litertje lava uit. Overdag zagen we wel rookpluimpjes uit de krater komen. De foto is genomen vanaf onze veranda. In Fortuna konden we een boottochtje maken maar deze globetrutters hebben ervoor gekozen hun reisnaam eer aan te doen en hebben heerlijk de hele dag in de heetwaterbronnen gelegen. Goed tegen de spierpijn en even geen excursiestress (op tijd bij de bus, op tijd weer terug enz...). Na een heerlijk dagje te hebben gerelaxed waren we helemaal klaar voor het volgende avontuur. Dat avontuur begon vandaag met een busrit naar Sarapiqui. Daar zullen we later een verslagje van schrijven.

Nog ff een paar mooie plantjes en onze huisschildpad mr. Ed:

NICARAGUA

Hoi hoi!

Nog even een berichtje vanuit een prachtige tropische tuin. We waren bij Granada gebleven waar we na Monteverde heen zijn gegaan. Eerst zijn we naar de grensovergang met Nicaragua gereden. De procedures zijn hier net iets anders dan op Schiphol. Het kan een uur duren maar ook een halve voordat je grens over bent. Eerst in de rij om Costa Rica uit te mogen, papieren invullen, stempels zetten en dat 500 meter door niemandsland lopen over een modderpad. Bij Grananda weer het zelfde ritueel, in de rij, papieren invullen, stempels in je paspoort (netjes 1 stempel per bladzijde doen ze hier niet aan, wordt een zooitje in ons nieuwe paspoort...) en dan de bus. De buschauffeur onderhandeld met de douanebeamte; De douanebeambte vraagt of hij alle koffers open zal maken. De buschauffeur zegt dat hij dat liever niet wil maar vraagt wat het kost. Na een beetje onderhandelen, kom je vaak voor 20 of 30 US dollards wel redelijk vlug door de procedure. Doe je dat niet, halen ze één koffer uit de bus en nemen deze mee naar kantoor om grondig te onderzoeken. Daarna is het vaak lunchpauze en heb je nog 26 koffers te gaan... Maar betalen dus, anders ben je veel te veel tijd kwijt. Dit systeem is slecht te doorbreken omdat iedereen betaald. Ook wel een beetje te begrijpen, Nicaragua is het op één na armste land van het westelijk halfrond.

Na nog een uurtje rijden kwamen we in Granada aan. Een echt koloniaal stadje met allemaal gekleurde huizen, marktjes, schreeuwende marktkoopmannen en vrouwen en kleine restaurantjes en kroegjes. We zaten in een prachtig koloniaal hotel met enorme kamers en voorzien van alle luxe. Een groot contrast met wat er buiten gebeurde. Veel kleine kinderen die lijm aan het snuiven waren, veel bedelaars en allemaal paardenkoetsjes met veel te dunne paardjes ervoor. Na een avondje doorzakken (10 pers., eten en drinken voor 67,- US Dollard, hele andere prijzen in Costa Rica...), hebben we de tweede dag met twee reisgenootjes door de stad geslenterd, de was gedaan en een boottochtje gemaakt. Dit boottochtje ging naar de eilandjes bij Granada. Hier wonen de rijken of ze hebben er een vakantiehuisje. De natuur is ook hier weer prachtig. Veel boomsoorten en vogels. We zijn ook naar een apeneilandje gevaren waar een dierenarts 5 geredde aapjes op heeft gezet die zich daar goed vermaken.

 

Hier nog een paar mooie plaatjes:

Na deze dag zijn we de volgende ochtend weer teruggereden naar Costa Rica. Weer dezelfde procedures bij grens en daarna door naar Rincon de la Vieja, midden in de natuur. Zullen we later nog een stukje over schrijven.

Greetz,

Jet en Venna

Tot nu toe...

Hé hallo allemaal,
Na een aantal dagen zonder internet, nu ff een update. Om te beginnen; het is hier super!!!
Na aankomst in San José zijn we eerst eens een koud biertje gaan drinken. Daarna zijn we naar het centrum gegaan om wat rond te kijken. De volgende dag zijn we vroeg vertrokken naar Monteverde, het nevelwoud.
Weggetjes zijn hier soms ok, de Panamerica is geasfalteerd maar de rest is meer een poffertjespan. Dat die bus het volhoudt is echt een wonder!

We hebben in Monteverde een canopy tour gedaan. dan slinger je van boomtop naar boomtop, 13 keer: Fantastisch! De langste was een afdaling van een ruime kilometer (2,40 minuten, ruim 50 meter boven de grond, in een tuigje over de boomtoppen). Na de eerste 2 keer, zijn we ook eens om ons heen gaan kijken, wauw wat mooi! Veel beestjes hebben we nog niet gezien maar wel allemaal mooie planten en bomen.

Na deze spannende ervaring, hebben we een wandeling gemaakt door het nevelwoud. Deze ging over 8 hangbruggen en verder door het nevelwoud. Niets voor mensen met hoogtevrees maar daar hebben deze globetrutters niet zo'n last van.

Daarna zijn we in een klein dorpje St. Elena gegaan, waar ons hotel was. Stelt niet zoveel voor, 6 verschillende dezelfde souvenierswinkeltjes. Er is een restaurant om een boom heen gebouwd waar we al heel wat uurtje hebben doorgebracht! Het lokale bier Imperial is erg lekker.

De volgende dag zijn we vertroken naar Granada, Nicaragua. Daar zullen we later nog wat over schrijven als de foto's hiervan op de computer staan.

Greetz,,
Venna en Jet

Aankomst in San José

Joehoe, het is gelukt, we zijn aangekomen.
Na een vlucht van 5,5 uur zijn we geland in San José. Gisteren in New York hadden we dus de vlucht gemist maar ook de koffer van Venna was nergens te bekennen. Wel een zelfde soort zwarte koffer bij de bagageafhaal maar niet die van Venna. Fijn....
Waarschijnlijk heeft iemand de verkeerde meegenomen. Vandaag in San José, na 24 uur kofferstress rolde Venna's koffer gewoon van de band. Na vanmiddag even de stad te hebben bekeken (was niet veel bijzonders) hebben we in ons beste Spaans een biertje gedronken.
We kwamen in het vliegtuig deze servetjes tegen:

We gaan ff een hapje eten en vertrekken morgen naar Monteverde. Hopelijk van daar uit weer een berichtje.

Greetz,

 Venna en Jet

New York, New York!!!

Hallo allemaal vanuit New York!
Na een vlucht van een ruime 8 uur zijn we veilig geland in New York. Aangezien Amerika vrij streng is, hadden we al enigzins onze twijfels of we het binnen 1,5uur zouden gaan redden om door alle authoriteiten goedgekeurd te worden en of we onze vlucht naar San José zouden halen. Helaas is de douane hier niet op berekend (of ze vinden onze vakantie gewoon niet het allerbelangrijkste op de wereld...) dus waar we bang voor waren, gebeurde... We zitten nog in New York.
Vlucht gemist, vliegveld leren kennen en nu in het Howard Johnson in Newark, NY.

Nog ée'n dag geen rijst en bonen!!!

We duiken nu ons hotelbedje in en we zullen laten weten als we in Costa Rica zijn!

Nog 1 nachtje!!!

Morgen vertrekken we!! De koffers gaan vanavond dicht. Voor de meelezers dit wordt onze route:

1 Heenvlucht

2 San José

3-4 Monteverde

5-6 Granada

7-8 Rincón de la Vieja

9-10 La Fortuna, Arenal

11 Sarapiquí

12-13 Cahuita - Puerto Viejo - Punta Cocles

14-15 Bocas del Toro met bus en boot

16 Boquete met bus en boot

17-18 Manuel Antonio N.P.

19 San Jose

20-21 Terugvlucht

Tot snel!!!

Aftellen!!!

Het is bijna zover. A.s donderdag vertrekken we voor 21 dagen naar Costa Rica, Panama en Nigaragua. De reis start met een vlucht naar New York en dan door naar San José. De voorbereidingen zijn al maanden aan de gang. De belangrijkste vraag blijft; Hoe blijven we onder die 20 kilo per koffer die mee mag. Gisteren kreeg Venna de schrik van haar leven toen Jet op de site zag dat er maar 15 kilo mee mag...

Venna neemt dus de shampoo mee, Jet de douchegel...

Nogmaals een check of het Esta-formulier (toestemming om in Amerika te mogen landen) in orde is. Weer 3 t-shirts uit de koffer en toch nog maar een broek extra erbij. Een uur later de extra broek er weer uit en de t-shirts er weer in. Vakantiestress noemen ze dat, je kan beter gewoon naar je werk gaan...

Nou, het zal wel goed komen. Ga nog ff mijn koffer checken.

GLOBETRUTTERS

Globetrutters zijn globetrotters die van comfort en hygiëne houden