Nog even een berichtje vanuit een prachtige tropische tuin. We waren bij Granada gebleven waar we na Monteverde heen zijn gegaan. Eerst zijn we naar de grensovergang met Nicaragua gereden. De procedures zijn hier net iets anders dan op Schiphol. Het kan een uur duren maar ook een halve voordat je grens over bent. Eerst in de rij om Costa Rica uit te mogen, papieren invullen, stempels zetten en dat 500 meter door niemandsland lopen over een modderpad. Bij Grananda weer het zelfde ritueel, in de rij, papieren invullen, stempels in je paspoort (netjes 1 stempel per bladzijde doen ze hier niet aan, wordt een zooitje in ons nieuwe paspoort...) en dan de bus. De buschauffeur onderhandeld met de douanebeamte; De douanebeambte vraagt of hij alle koffers open zal maken. De buschauffeur zegt dat hij dat liever niet wil maar vraagt wat het kost. Na een beetje onderhandelen, kom je vaak voor 20 of 30 US dollards wel redelijk vlug door de procedure. Doe je dat niet, halen ze één koffer uit de bus en nemen deze mee naar kantoor om grondig te onderzoeken. Daarna is het vaak lunchpauze en heb je nog 26 koffers te gaan... Maar betalen dus, anders ben je veel te veel tijd kwijt. Dit systeem is slecht te doorbreken omdat iedereen betaald. Ook wel een beetje te begrijpen, Nicaragua is het op één na armste land van het westelijk halfrond.
Hier nog een paar mooie plaatjes:
Na deze dag zijn we de volgende ochtend weer teruggereden naar Costa Rica. Weer dezelfde procedures bij grens en daarna door naar Rincon de la Vieja, midden in de natuur. Zullen we later nog een stukje over schrijven.
Greetz,
Jet en Venna
Jeeeemig, die douane, hahahahaha! Wat erg zeg, maar ja... wel voor hen een mooie inkomstenbron!
BeantwoordenVerwijderenKlinkt tot nu toe super meiden, geniet ervan!!